Հարգելի, «Ուժեղ Հայաստան», «Հայաստան» դաշինք, «Բարգավաճ Հայաստան» և մյուս իրական ընդդիմադիր ուժեր: Ընտրություններն ավարտվել են. Նախընտրական տեխնոլոգիաները, PR մարտավարությունները, ընտրանքներն ու հաշվարկները, ռիսկերն ու մարտավարությունները և հատկապես «ՍՈՑԻՈԼՈԳԻԱՆԵՐԸ»՝ ևս: Սկսվել է ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈւՆԸ...
Եվ այսպես, «Ուժեղ Հայաստանի» և ԲՀԿ-ի ներկայացուցիչները բացահայտ նախապատրաստական քարոզ են վարում մանդատները վերցնելու օգտին, մինչդեռ «Հայաստան» դաշինքից հնչող հայտարարությունները փոքր-ինչ ավելի խուսափողական են, թեև, կարծես, այնտեղ ևս առավել հակված են ԱԺ մտնելուն...
Այս ընտրությունների արդյունքները շատերին դուր չեն գալիս, բոլորս էլ հասկանում ենք, որ եղել են կեղծիքներ, ճնշումներ, սպառնալիքներ, վարչական ռեսուրսի կիրառում...
ՈՒրեմն այսպես: Բոլոր խոսակցությունները, թե իբր, քանի որ մենք քիչ ձայն ենք հավաքել, ապա իրավունք չունենք խոսելու, կատարյալ անբարոյական հիմարություն են...
Որքան էլ այս օրերին կարևոր գործ անենք՝ հաշվենք քվեաթերթիկներ, շտկենք սխալները, հաշվենք մանդատների բաշխումն ու հետագա անելիքները, որոնք իրոք շատ կարևոր են, կա ընտրությունների այլ, գուցե ավելի կարևոր կողմ, այլ արդյունք...
Ապրում ենք կեղծիքների թագավորությունում՝ կեղծ հեղափոխություն, կեղծ ժողովրդավարություն, կեղծ արդարադատություն, կեղծ մարդասիրություն, կեղծ ընտրություններ, կեղծ հաղթանակներ, կեղծ ընդդիմություն և այսպես շարունակ...
Ինձ բացարձակ չի հետաքրքրում, թե ով կդառնա պատգամավոր։ Ինձ հետաքրքրում է իշխանության լեգիտիմության վերաբերյալ հարցերին արձագանքելու իրատեսական և արդյունավետ ճանապարհը...
Երբ դիտարկվում են երկու, առաջին հայացքից իրարից անջատ սյուժեներ՝ ԱՄՆ-ի աճող հետաքրքրությունը Հարավային Կովկասի նկատմամբ և ՆԱՏՕ-ի ծրագրերը՝ ուղղված Թուրքիայի ու Արևելյան Եվրոպայի էներգետիկ ենթակառուցվածքների ընդլայնմանը, ակնհայտ է դառնում ավելի խորքային միտում...